เราได้ใช้มันสมองของเราอย่างเต็มที่หรือยัง!!??

“เช่นนั้นแหละ อัลลอฮฺทรงชี้แจงโองการทั้งหลายให้เป็นที่ชัดแจ้งแก่พวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะได้ใช้สติปัญญาพิจารณา” (อัลกุรอาน 24 : 61)

อัน ที่จริง มันสมองของมนุษย์สามารถค้นหาคำตอบสำหรับข้อสงสัยและปัญหาที่สลับซับซ้อนต่าง ๆมากมาย แล้วเหตุใดมนุษย์กลับไม่สามารถค้นพบสัจธรรมง่าย ๆ นี้ได้???

มัน สมองของมนุษย์ค้นพบทฤษฏีและกฎเกณฑ์ของจักรวาลมากมาย ทั้งทางด้านฟิสิกส์ เคมี ดาราศาสตร์ ทำให้มนุษย์สามารถอธิบายสิ่งรอบตัวและสิ่งที่เกิดขึ้นในจักรวาลได้ อันเป็นความภาคภูมิใจของมนุษยชาติทั้งมวล

ฝนเกิดขึ้นได้อย่างไร?

ดวงดาว ดาวฤกษ์ ดาวเคราะห์ต่าง ๆ เคลื่อนที่อย่างไร?

สสารและสิ่งต่าง ๆ รวมตัวกันได้อย่างไรบนโลกนี้?

ดวงดาวต่าง ๆ ในจักรวาลสามารถโคจรและอยู่ร่วมกันอย่างเป็นระบบได้อย่างไร?

อะตอมและโมเลกุลของสสารรวมตัวอย่างสมดุลได้อย่างไร?

มนุษย์ ใช้มันสมองอันปราดเปรื่องในการค้นพบคำตอบและข้อเท็จจริงอันน่าทึ่งของคำถาม ต่าง ๆเหล่านี้ แต่ไฉนเล่ามันสมองของมนุษย์กลับล้มเหลวที่จะค้นพบสัจธรรมและความจริงที่ยิ่ง ใหญ่ ความจริงของการเกิดสรรพสิ่งต่าง ๆ ความจริงของชีวิต ความจริงที่ว่าผู้อ่อนแอไม่สร้างผู้แข็งแรงได้ ความจริงที่ว่าผู้ขอความช่วยเหลือไม่สามารถช่วยเหลือผู้ที่ขอความช่วยเหลือ ด้วยกันได้ ความจริงที่ว่าผู้ที่ไม่มีนั้นไม่สามารถให้สิ่งต่าง ๆ แก่ผู้ที่มีได้

เหตุใด ความรู้ที่มนุษย์มียังไม่สามารถทำให้มนุษย์ค้นพบหลักฐานอันชัดแจ้งของ สัจธรรมได้? จากทุก ๆ ทฤษฏีของสรรพสิ่ง จากทุก ๆ การค้นพบ จากทุก ๆ การคิดค้น เหตุใดมนุษย์ยังคงห่างไกลจากการค้นพบความจริงที่ว่าโลกนี้ไม่ถาวร ความจริงที่ว่าจักรวาลนี้ถูกสร้างโดยผู้มีอำนาจ ความจริงที่ว่าชีวิตนี้ไม่จีรังยั่งยืน ความจริงที่ว่าทุกสรรพสิ่งต้องล่มสลาย และความจริงที่ว่าทุกสิ่งต้องพึ่งอำนาจของพระเจ้าที่ทรงเดชานุภาพ ไม่ใช่รูปปั้นที่ประดิษฐ์โดยน้ำมือมนุษย์ ไม่ใช่เทวรูปที่ถูกปั้นขึ้นโดยมือของศิลปิน ไม่ใช่พึ่งพามนุษย์ที่อ่อนแอ ซึ่งถูกอุปโลกน์โดยจินตนาการของนักคิด แท้จริงแล้วมนุษยชาติต้องพึ่งพาพระเจ้าที่มีอำนาจสมบูรณ์ มีเดชานุภาพอันกว้างขวาง พระเจ้าที่ไม่มีข้อจำกัดและอุปสรรคใด ๆ ที่จะขัดขวางความรู้และอำนาจบารมีของพระองค์ มนุษยชาติจำเป็นต้องพึ่งพาพระเจ้าที่มีอำนาจอันล้นเหลือและไร้ขอบเขต ต้องพึ่งพาพระเจ้าที่แท้จริงที่สามารถอภิบาลทุกสรรพสิ่งได้ในทุกกรณี ทุกสถานการณ์ และทุกเวลา

เรา ยอมรับแล้วว่าความมหัศจรรย์และการมีอยู่ของสรรพสิ่งทั้งหลายนั้นมิได้เกิด ขึ้นด้วยความบังเอิญ ทฤษฏีและความรู้ทางวิทยาศาสตร์ต่าง ๆ ได้ยืนยันอย่างหนักแน่นว่าความบังเอิญนั้นเป็นสิ่งไร้สาระอย่างสิ้นเชิง เพราะฉะนั้น เราจึงไม่สามารถปล่อยให้เรื่อง “การมีอยู่ของพระเจ้าและการสร้างสรรพสิ่ง” ผ่านไปเฉย ๆ โดยปราศจากการค้นหาคำตอบที่ถูกต้องเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวได้