โอ้ !!! โรฮิงยาที่รัก....

พี่น้องโรฮิงยา ท่านหนึ่งได้กล่าวต่อทางการอินโดนีเซียว่า

"ถ้าคิดที่จะจับเขาแล้วส่งกลับพม่า ผมขอตายที่นี่ดีกว่า ...
ถ้าจะส่งไปให้ถูกทารุนที่พม่าผม ขอตายด้วยฝีมือของมุสลิมด้วยกันดีกว่า

ขอพระองค์โปรดปรานพวกเขาด้วยเถิด
ถึงแม้ลำบากแค่ไหนแต่พวกเขาไม่เคยคิดที่จะลืมพระผุ้ทรงให้เขามีน้ำเพื่อที่จะชำระร่างกายและก้มกราบพระองค์
นับว่าเนี้ยะมัติขั้นสุง...(บังกลาเทศ)

พี่น้องอันเป็นที่รักทุกท่านครับ...หากคนในภาพเป็นคุณปู่ของเรา หากเด็กในภาพเป็นบุตรหลานของเรา น้องชายของเรา แม่ของเรา
ระหกระเหิน แยกทางกัน ปู่อยุ่บังกลาเทศ น้องชายอยู่การาจี แม่และน้องสาวคนเล็กอยุ่อินโด และเราถูกทางการไท ลอยลำกลางทำเล
ถ้าเป็นเรา เราจะทำอย่างไร และพวกเขาผิดอะไรด้วย พวกเขาไม่ใช่พี่น้องของเรากระนั้นหรือ..
เขาไม่ใช่ญาติร่วมสายเชือกเดียวกันกระนั้นหรือ พวกเขาผิดอะไร ถึงไม่ได้รับความช่วยเหลือจากเรา

"มุสลิมเป็นพี่น้องกัน หากส่วนหนึ่งส่วนใดเจ็บปวด ส่วนอื่นก็เจ็บปวดด้วย"
ประโยคเหล่านี้ยังคงดังกระหึ่มในหัวของเราอีกหรือไม่ หรือมันเหลือแต่เพียงเสียงอันเเผ่วเบาที่กระซิบอยู่ในหูของบ่าวผู้อ่อนแออย่างเราๆ

ญะซากุมุลลอฮุคอยร็อน : พี่น้องที่ช่วย Forward Mail

ทหารเรือกระทำเยี่ยงนักโทษ (ไทย)

เรียนกุรอาน (ปากีสถาน)

ชำระร่างกายเพื่อเตรียมนมาซ

ณ เรือนจำตะกั่วป่า (ไทย)

เดินทางร่วม พันกว่ากิโล

เด็กชาวโรฮิงยา (บังกลาเทศ)