วันที่ 3 วันที่ความทรงจำถูกทำลายสิ้น

อัลฮัมดุลิลลาฮฺ
การสรรเสริญเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮฺ คืนนี้เป็นคืนที่สามแล้วที่อิสราเอลได้เปิดฉากถล่มฉนวนกาซ่าอย่างต่อเนื่อง...

ฉันกับภรรยาของฉัน ลูกเล็กๆ อีกสองคน และลูกพี่ลูกน้องของฉันอีกหนึ่ง กำลังนอนหลับอยู่ในบ้านของเราซึ่งเป็นแค่เล็กๆห้องหนึ่ง อยู่ตรงกลางของแฟล็ตแห่งหนึ่งในเมืองกาซ่าซิตี้

ตลอดคืนที่ผ่านมา มีการทิ้งระเบิดจากเครื่องบินรบของอิสราเอลเฉลี่ยแล้วอย่างน้อยสองลูกในสิบนาทีเฉพาะพื้นที่ในเมืองกาซ่าซิตี้เพียงเมืองเดียว

เราได้ยินข่าวจากทางโทรทัศน์ว่ากองกำลังอิสราเอลได้โจมตีมัสยิดหลังหนึ่งในพื้นที่แคมป์ผู้ลี้ภัยทางตอนเหนือของฉนวนกาซ่า และรู้สึกสะเทือนใจเป็นอย่างยิ่งเมื่อได้รู้ว่าระเบิดได้ทำลายบ้านหลังหนึ่ง และได้คร่าชีวิตน้องสาวในอิสลามของเราซึ่งอยู่ภายในบ้านนั้น 5 คน และสมาชิกของครอบครัวดังกล่าวได้รับบาดเจ็บอีก 11 คน เราทุกคนต่างพากันร้องไห้ด้วยกันในห้องพักเมื่อรู้ว่าไม่มีใครปลอดภัยเลยสักคนจากการโจมตีครั้งนั้น…

พวกเราเกือบจะไม่ได้หลับเลยตลอดทั้งคืน เพียงแค่ 500 เมตรเท่านั้นถัดจากที่พักของเรา เครื่องบินรบอิสราเอลได้ทิ้งระเบิดทำลายตึกของมหาวิทยาลัยอิสลามแห่งกาซ่าเสียหายยับเยิน ฉันจบการศึกษาจากที่นี่ และเมื่อได้รู้ว่าจรวดมิสไซลล์ F16 ได้ทำลายสถานที่อันทรงคุณค่านี้ไปแล้ว ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าการระเบิดในครั้งนี้ได้ทำลายความทรงจำต่างๆที่ฉันเคยมีเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้ไปหมดสิ้นเสียแล้ว

ฉันโทรศัพท์หาน้องสาวของฉันคนหนึ่งซึ่งอาศัยอยู่ในบริเวณใกล้ๆกับมหาวิทยาลัย เธอบอกกับฉันว่าเธอกลัวมากและไม่รู้ว่าจะต้องทำอะไรและไม่รู้ว่าจะหนีไปที่ไหน เพราะระเบิดได้ทำลายอาคารรอบๆมหาวิทยาลัยพังเสียหายไปหมดแล้ว

ฉันฟังเสียงของเธอ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะปลอบเธออย่างไรให้เธอรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง และฉันจะช่วยบรรเทาความเดือนร้อนของพี่น้องร่วมศรัทธาคนอื่นๆได้อย่างไรบ้าง? ในเมื่อไม่มีใครเลยสักคนที่จะแน่ใจได้ว่าตัวเองนั้นจะรอดและปลอดภัยจากการโจมตีครั้งนี้ได้..

และอัลลอฮฺคือผู้ทรงช่วยเหลือที่ดียิ่งและเป็นผู้รับการมอบหมายที่ดีเยี่ยม...