يَاحَيُّ يَا قَيُّوْمُ بِرَحْمَتِكَ أَسْتَغِيْثُ، يَاذَا الْجَلاَلِ وَالإِكْرَامِ

ความว่า: “โอ้อัลลอฮฺผู้ทรงชีพและผู้ทรงควบคุมดูแล ด้วยความเมตตาของพระองค์เท่านั้นที่ฉันขอความช่วยเหลือ โอ้อัลลอฮฺผู้ทรงเกรียงไกร ผู้ทรงมีเกียรติ” (กล่าวซ้ำให้มากๆ) (หะสัน บันทึกโดย อัต-ติรมิซีย์ 3593, 3594)

سُبْحَانَ اللهِ الْعَظِيْمِ، يَا حَيُّ يَا قَيُّوْمُ

ความว่า: “มหาบริสุทธ์ โอ้อัลลอฮฺผู้ทรงยิ่งใหญ่ โอ้อัลลอฮฺผู้ทรงชีพและผู้ทรงควบคุมดูแล” (เฆาะรีบ บันทึกโดย อัต-ติรมิซีย์ 3498)

لاَ إِلٰهَ إِلاَّ أَنْتَ، سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِيْنَ

ความว่า : “ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์มหา บริสุทธ์พระองค์ แท้จริงฉันเป็นหนึ่งในหมู่ชนผู้อธรรม” (กล่าวให้มากๆ) (เศาะหีหฺ บันทึกโดย อัต-ติรมิซีย์ 3/168)

اللهُ، اللهُ رَبِّي لاَ أُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا

ความว่า : “อัลลอฮฺ อัลลอฮฺ พระผู้อภิบาลของฉัน ฉันจะไม่ตั้งภาคีใดๆกับพระองค์” (อบู ดาวูด 2/87 เศาะหีหฺ อิบนิ มาญะฮฺ 2/335)

لاَ إِلٰهَ إِلاَّ اللهُ الْعَظِيْمُ الْحَلِيْمُ، لاَ إِلٰهَ إِلاَّ اللهُ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ، لاَإِلٰهَ إِلاَّ اللهُ رَبُّ السَّمٰوَاتِ وَالأَرْضِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيْمِ

ความว่า: “ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺผู้ทรงยิ่งใหญ่ ผู้ทรงอ่อนโยน ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺ ผู้อภิบาลแห่งบัลลังก์อันยิ่งใหญ่ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺ ผู้อภิบาลแห่งฟากฟ้าและแผ่นดิน และผู้อภิบาลแห่งบัลลังก์ที่ทรงเกียรติ” (มุตตะฟักอลัยฮฺ อัล-บุคอรีย์ 7/154 มุสลิม 4/2092)

اَللّٰهُمَّ رَحْمَتَكَ أَرْجُوْ فَلاَ تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ، وَأَصْلِحْ لِي شَأْنِي كُلَّهُ، لاَ إِلٰهَ إِلاَّ أَنْتَ

ความว่า : “โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน! ความเมตตาของพระองค์เท่านั้นที่ฉันหวัง ดังนั้นขอพระองค์ทรงโปรดอย่าปล่อยให้ฉันควบคุมดูแลตัวฉันตามลำพังแม้เพียงพริบตาเดียว และได้โปรดปรับปรุงแก้ไขสภาพชีวิตทั้งหมดของฉัน ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์” (เศาะหีหฺ บันทึกโดย อบู ดาวูด 3/959 อะหมัด 5/42)

اَللّٰهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدِكَ وَابْنُ أَمَتِكَ، نَاصِيَتِي بِيَدِكَ، مَاضٍ فِيَّ حُكْمُكَ، عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ، أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ، سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ، أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ، أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَدًا مِنْ خَلْقِكَ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ، أَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِيْعَ قَلْبِي، وَنُوْرَ صَدْرِي، وَجَلاَءَ حَزْنِي، وَذَهَابَ هَمِّيْ

ความว่า: “โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน! แท้จริงฉันเป็นบ่าวของพระองค์ เป็นลูกของบ่าวชายของพระองค์และเป็นลูกของบ่าวหญิงของพระองค์ กระหม่อมของฉันอยู่ในมือของพระองค์ กำหนดการของพระองค์แก่ฉันเกิดขึ้นอย่างแน่นอน การตัดสินของพระองค์ต่อฉันนั้นยุติธรรม ฉันขอวิงวอนต่อพระองค์ด้วยพระนามทั้งหมดของพระองค์ที่พระองค์ทรงครอบครองมัน ทั้งที่พระองค์ทรงใช้เรียกขานพระองค์เอง หรือพระองค์ทรงประทานลงในคัมภีร์ของพระองค์ หรือพระองค์ทรงสอนแก่คนใดคนหนึ่งจากบ่าวของพระองค์ หรือพระองค์ทรงเก็บมันไว้ในความรู้ที่เกี่ยวกับสิ่งซ้อนเร้น(เฆาะอิบ)เฉพาะพระองค์ ขอพระองค์ทรงโปรดทำให้อัลกุรอานเป็นธารน้ำที่คอยหล่อเลี้ยงใจของฉัน เป็นแสงประทีปที่คอยส่องอกฉัน เป็นสิ่งที่ขจัดความยากลำบากแก่ฉันและเป็นสิ่งที่ลบล้างความเสียใจของฉัน” (อะหมัด 1/391, 452 อิบนุ หิบบาน 2372)